“Ik ga maandag anders lesgeven!”
11 september 2012
“Ik ga maandag anders lesgeven”, zei een oudere collega-leerkracht in de pauze tegen me. Ik voelde tranen in mijn ogen komen en keek hem blij aan. Hoe kunnen leerkrachten een rol spelen in de ontwikkeling van ons land? Door te proberen het beste onderwijs te geven tegen minimale kosten en kinderen te leiden naar een natuurlijk, overwogen en edelmoedig leven. Zonder zich gebonden te voelen door hun urenverantwoording kunnen zij kinderen werkelijk helpen om aan leeropdrachten te voldoen. Leraren scheppen de leeromgeving die een waardevol en gelukkig leven stimuleert.


(Foto Karel Stevens - 2012)


Op 7 september was de bekendste leerkracht van Japan, meester Kanamori, op uitnodiging van stichting Checkitin! te gast bij het Amstelveen College. Samen met zijn vriend en collega meester Tsuji reist hij tien dagen lang door Nederland. Duizenden leraren en schoolleiders ontmoeten hem in de schoolreis langs meer dan vijftien steden.

In het ochtendprogramma gaf Kanamori 2 uur les aan 80 leerlingen uit alle lagen van de school. Het was er muisstil! Na dat lesuur deelden de betrokken leerlingen de ervaringen met hun klasgenoten, waardoor schoolbreed de verbinding met elkaar werd gemaakt. In het avondprogramma gaf Kanamori een lezing over zijn levenslessen, gaven leerlingen een korte terugblik op de ochtend en was er een interactief spel dat werd afgesloten door Kanamori.


(Foto Karel Stevens - 2012)


Luister met je hele lichaam
Schoolrector de heer Manders gaf direct al aan dat leraren wel hun rol van docent spelen, maar hoe veel leraren zetten bij hun rol zichzelf in? Is dat bij het contact met de leerlingen niet essentieel? Na meester Kanamori en de uitstekende simultaan tolkvertaalster Ingeborg Hansen een hartelijk welkom te heten, opende Theo Roos van Checkitin! de avond. Meester Kanamori laat iedereen op een grote foto een lachende baby zien en vraagt de zaal waarom de baby zo lacht? Dan laat hij de rest van de foto zien en je ziet dat de baby gedragen wordt door koesterende handen. “Ik sta hier met de hoop dat jullie zien hoe het is om met warme handen en een warm hart te worden gedragen en omhuld!” En vraagt de zaal naar de betekenis van je handen, naar de betekenis van je lichaamstaal. Kleine kinderen zijn van nature fysiek gericht en communiceren heel natuurlijk en lichamelijk. Ook volwassenen kunnen lichamelijk kijken en luisteren; dat is goed communiceren. Hij toont dit door zijn eigen mimiek. Zijn presentatie is het gesproken woord, bekrachtigd door veel gebaren. “Ik geef les terwijl ik met mijn ogen en lichaam de hele tijd in beweging ben. Ik wil dat de zaal/het lokaal goed verlicht is, zodat ik iedereen kan zien.” In de documentaire ‘Children full of Life’ die op You Tube te zien is, wordt zijn onderwijsvisie getoond. De basis van leren is SAMEN LEREN en vormt het leven zelf. Saamhorigheid leidt tot geluk. Elkaar troosten maakt gelukkig. Dat houdt de liefde van hart tot hart open. Laat de kinderen de volwassenen beoordelen, want zij en de toekomst zijn de volledige aandacht waard. Wereldwijd, generatiebreed het zien van of laten zien van wat mensen nodig hebben, zowel als je 5 jaar bent of 65 jaar bent. Je moet vooruitkijken, dat kan best moeilijk zijn. Maar ook kinderen van 5 jaar oud kunnen dit, zodat samenwerking goed loopt. Samen met de kinderen lopen, leren en naar ze kijken geeft heel veel energie. Een leerling vergelijkt hem met haar opa die een zelfde rust en aandacht uitstraalt. Ook ga je als vanzelf met hem mee lachen. Je voelt dat je ertoe doet, dat iedereen ertoe doet. Meester Kanamori danst even uitbundig op het podium met een leerling. Het voelt alsof ik zelf met hem dans …


(Foto Karel Stevens - 2012)


Meerdimensionaal leren
Meester Kanamori heeft in zijn jeugd op de boerderij van zijn ouders geleerd contact te hebben met het leven van de aarde en ging zich er één mee voelen. Spelen in de natuur met eenvoudige middelen is zo belangrijk! Sowieso is meerdimensionaal leren belangrijk voor de vorming van kennis, ervaring en gevoelens. Lesinhoud, schoolmiddelen, natuur en saamhorigheid zijn de bouwstenen van goed onderwijs. Dit allemaal te lezen in zijn onlangs door het NIVOZ ((Nederlands Instituut voor Onderwijs en Opvoedingszaken) uitgegeven boek ‘Levenslessen van meester Kanamori’ ~ ISBN 9789081949309. Niet het op school zich voorbereiden op het leven, wel het leven integreren op school, kenmerkt deze visie. Waarbij zelfreflectie van elke leerkracht en elk kind telt, waarbij eigen verantwoordelijkheid van elke leerkracht en elk kind telt, waarbij het openhartig schrijven in het klassenboek door elk kind en de oprechte dialoog in de klas telt, waarbij het omgaan met het leven, de geboorte en de dood telt. Waarbij het gezamenlijk opvoeden door ouders, scholen en opvoeders telt. Bijvoorbeeld ook het leren van iemand die leeft met een handicap naar de klas halen, zoals een terminale kankerpatiënt bij zijn kinderen een heel natuurlijke ontmoeting werd. Ontmoetingen zijn kleine stapjes voorwaarts in het opvoeden. “Gebruik je intuïtie!” raadt hij aan.

Kinderen zijn de toekomst
Kanamori vertelt dat kinderen de energie hebben om goed en slecht te accepteren en aan te kunnen. In de klas zelf het leven ervaren, maakt gelukkig. En stralende kinderen worden stralende volwassenen! De toekomst is in de kinderen nu al aanwezig. Omdat zij leren van het leven te houden en van het leven zelf te leren. Deze levensles, in verbinding te komen met onze eigen bron door hiervoor tijd te nemen, is de sleutel naar een positieve toekomst.
Meester Kanamori’s gelukbrengende aanwezigheid stimuleert jong en oud!
Conchita Willems


Home
Checkitin!-dag
Activiteiten
Workshops
Voor Scholen
Deelnemers
Wie zijn wij?
Workshop in de spotlight


Pestsignalering en –preventie voor docenten en ouders
Mentoren en docenten in het voortgezet onderwijs zien hun leerlingen (in groepsverband) over het algemeen maar één of twee keer per week. Dat heeft tot gevolg dat pesten in een groep veelal in een laat stadium gesignaleerd wordt mede doordat leerlingen zich niet in eerste instantie tot hun mentor/docent wenden. Hierdoor vindt de interventie van de leerkracht veelal pas plaats nadat de leerlingen van de groep al stelling hebben genomen. Hierdoor is het moeilijk het ontstane groepsgedrag te doorbreken.
Lees meer

Nieuws